(จั่วหัวน่าตื่นเต้นไปเปล่าหว่า )
ไม่มีอะไรจะเขียนขอเล่าถึงเพื่อนผมก็แล้วกัน ประเดิมด้วยคนที่ทำให้ผมเขินที่สุดในชีวิต
------------------
เจอเอริจังครั้งแรกตอนไปเข้าค่าย วันที่ 18/06/2005 เอริจังอยู่กับเพื่อนอีก 2 คน หน้าตาดีทั้ง 3 คนเลยแฮะ โดยเฉพาะเพื่อน SIZE MINI ของเอริจังถูกเสป็คผมมากๆ น่ารักดีชอบบบบบบอะ
พอถึงเวลาทำกิจกรรมทางค่ายแบ่งคนเป็น 4 กลุ่ม แต่ผมถูกพระเจ้ากลั่นแกล้งอะทำไงดี ผมอยู่กลุ่มเดียวกับ JESSE เพื่อนของเอริจัง(คนที่ยังไม่ได้พูดถึงอะ) ส่วนเอริจังอยู่คนละกลุ่มแต่เป็นกลุ่มที่ทำกิจกรมมคู่กับกลุ่มผม
ส่วนขวัญใจ SIZE MINI ของผมอยู่ไกลแสนไกล เอื้อมไม่ถึง(เวอร์จริงๆเลย...)ไปอยู่กลุ่มเดียวกับเพื่อนผมอะ(ทำไมไม่เป็นกรูรูรูวะ) ผมพาหัวใจอันบอบช้ำไปซบอก JESSE หวังตีสนิท เผื่อได้ขวัญใจ SIZE MINI มาเชยชม
----------------
กาลเวลาล่วงเลยมาถึงตอนพักเบรค สิ่งไม่คาดคิดบังเกิดขึ้น
การจับคู่ระหว่างกลุ่มเพื่อทำกิจกรรมร่วมกัน ผมจับคู่กับเอริจัง พอนั่งใกล้ๆเจ้าหมอนี่ อืมก็น่ารักใช่เล่นนะ (หัวใจเอนเอียงมาแล้ว 20%) ที่สำคัญคือกิจกรรมที่ต้องทำ มันคือการผลัดกันป้อนขนม โอ๊ยแม่เจ้า วาระนี่เป็นวาระเขินแห่งชาติเลย แม้จะใม่ใช่คนแรกที่ป้อนผม(คนแรกก็คุณแม่ไง) แต่เป็นคนแรกในชีวิตผมเลยที่ป้อนคนอื่นแบบจริงๆจังๆ
ถึงเวลานี้หัวใจผมหายไปใหนหว่า อ๊ะอยู่กับเอริจังได้ไง เอาหัวใจผมคืนมาเดียวนี้(สรุปแล้วตูใจง่ายขนาดนี้เลยเหรอ)
หลังจากนั้นผมก็เลยหันมาปลื้มเอริจังคนเดียวอย่างเป็นทางการ ตลอด 2 วันที่ทำกิจกรรมร่วมกัน แต่ก็แอบเหล่ขวัญใจ SIZE MINI เป็นครั้งคราว (หุหุหุ ใจง่ายแถมหลายใจด้วย)
ก่อนกลับมาจากค่าย ผมไปเอาหัวใจผมคืนโดยได้ดอกเบี้ยเป็นตัวเลข 9 ตัว (เอาคืนมาแล้ว แล้วก็หายไปอีกแล้ว ใจเอยใจเจ้าลอยอยู่หนใด)
-----------------
ทุกวันนี้ผมติดต่อ เอริจังและ JESSE อยู่เรื่อยๆ ความสัมพันธ์กับเอริจังก็เป็นแบบเพื่อนกัน ไม่มีอะไรในกอใผ่แล้วก็ไม่อยากมีอะไรในกอใผ่ด้วย..เพราะ
ผมยังอยากจะคบกับคนที่ทำให้ผมเขินที่สุดในชีวิต...ชั่วชีวิตของผม