เมื่อวานมีผมมีความสุขมากเลยครับ

เลิกงานคนที่อาจจะเป็นของผมคนเดียว ขับรถมารับไป เดอะมอลล์ เดินจับมือกันด้วยเขินมากกก

"เขามองแล้วจะเป็นอะไร เดินไปสิบเมตรเขาก็ลืม"หมอนั่นว่าผมอะ

ก็จริง ถ้าเป็นผม ผมก็คงมองและคงไม่จำเรื่องไร้สาระแค่นี้ให้เปลืองสมองหรอก

ผมว่าสาเหตุที่ผมเขิน น่าจะมาจากตัวหมอนั่นเองมากกว่า เพราะตอนเรียนหนังสือ ผมเดินจับมือกับเพื่อนออกจะบ่อย บางทีเดินควงแขนกันเลย ไม่เห็นจะรู้สึกเขินเลย แต่เมื่อวานผมกับเขินมากมาย

เขินเพราะเดินจับมือกับคนที่อาจจะเป็นของผมคนเดียวไม่ได้เขินเพราะถูกใครมอง

ไปกินฮะจิบังราเมงกัน2 คนกินเสร็จแล้วก็กลับก่อนกลับซื้อการ์ตูน มา 3 เล่ม หมอนั่นมาส่งที่ห้อง ขึ้นมาคุยด้วยพักนึงหมอนั่นถึงกลับบ้าน

10 นาที ผ่านไปหมอนั่นโทรมา

"ผมถึงบ้านแล้วครับ เร็วเปล่า"น่ารักจังโทรมารายงานตัวด้วย

"คืนนี้ผมไปเที่ยวนะ ไปด้วยกันเปล่าครับ"ชวนไปเที่ยวด้วยกันเหรอ อยากไปนะ แต่เหนื่อยมาก ไปเถอะอย่าไปให้เบอร์ใครหรือขอเบอร์ใครก็แล้วกัน

-----

1.40 AM 08/09/2005

"i am arrived" Message สั้นๆส่งมาหาผม จากคนที่อาจจะเป็นคนของผมคนเดียว

-----

เพื่อนผม น้องสาวผม น้องชายผม หายไปใหนกันหมดอะ

อืม..ไม่รู้จะพูดไงดีอะ เพื่อนมันอยากรู้ว่าคนที่อาจจะเป็นของผมคนเดียว คิดว่าตัวเองหน้าตาเป็นไงผมก็ตอบตามที่หมอนั่นพูดมา

"เพื่อนเจก็น่ารักดี แต่ไม่ใช่เสปค ไม่ชอบ"ก็ลองบอกว่าชอบดูดิ

แต่นำเสียงและความจริงจังของคำพูด น้อยกว่าที่ผมพูดให้เพื่อนฟัง(เน้นเองว่า ไม่ชอบ)แต่เพื่อนผม ตีค่าของความหมายที่ผมพูดเป็น

"แรงนะ มาว่าไม่ชอบกู มีสิทธิ์อะไร"อ้าวแล้วเรื่องอะไรจะต้องมาชอบมึงวะ เค้าชอบกู

แต่ก็นั่นแหละ รู้สึกว่าเพราะคำพูดของผมเอง ที่ทำให้เพื่อนผมอาจจะไม่ชอบหน้าคนที่อาจจะเป็นของผมคนเดียวเท่าไรนัก (ดีแล้ว โล่ง)

"สรุปแล้วมึงจะดีใจหรือ เสียใจเอาสักอย่าง"ได้ยินเสียงใครเปล่าครับ รู้สึกว่าช่วงนี้หูผมแว่วบ่อยมากๆ

---

คืนวันเสาร์ไปเที่ยวแถวๆอตก.อีกแล้ว(ไหนว่าจะเลิกเที่ยวไง ) หมอนั่นมารับผมที่ห้อง แต่ผมไปร้านหนึ่ง หมอนั่นไปอีกร้านหนึ่ง ไปร้านเดียวกันผมว่าไม่สนุกอะ ปลดปล่อยตัวเองได้ไม่เต็มที่เท่าไร แค่ไปด้วยกันกลับด้วยกันก็มีความสุขแล้ว...

ไม่รู้เป็นอะไรตอนที่ผมยังไม่มีใคร ไม่ค่อยมีใครสนใจผมสักเท่าไร ไปเที่ยวก็มีคนมาจีบบ้างไม่มีบ้าง แต่คืนวันเสาร์ที่ผ่านมาทำไมคนมาจีบตั้ง 3-4 คน ชอบจังเวลามีคนมาจีบ(ใครไม่ชอบชอบ..ยกมือเดะ...อยากเห็น)

อยากจีบผมก็เข้ามาจีบไม่ได้ว่าอะไร อยากคุยกับผมผมก็คุยด้วยได้ แต่ผมไม่ให้เบอร์ใคร แล้วก็ไม่ขอเบอร์ใครด้วย คนเราต้องซื่อสัตย์

ถ้าตัวเรายังไม่ซื่อสัตย์กับตัวเอง แล้วใครจะมาซื่อสัตย์กับตัวเรา จริงเปล่าครับ

----

ไปเดินจับมือกับคนอาจจะเป็นของผมคนเดียวที่ The mall เห็นประกาศรับสมัครงานอันหนึ่งโดนใจผมอย่างแรง

คุณสมบัติ เป็น หญิง/เกย์

โอพระเจ้าช่วยกล้วยทอด เดี๊ยวนี้เขาประกาศกันแบบนี้เลยใช่ใหม

ปัญหาระหว่างเราสองคน เริ่มต้นที่ หมอนั่นพูดเล่นกับเพื่อนว่า

"แกมาทำไม ใครให้แกมา กลับบ้านไปเลย"

และมี 1-2 ครั้งที่มีชื่อผมรวมอยู่ด้วย แน่นอนผมเข้าใจดีว่าหมอนั่นไม่ได้คิดแบบที่พูดจริงๆ แต่ผมก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า คำพูดนี้มันแรงมาก แรงมากเสียจนไม่น่าจะหลุดจากปากคนที่มีความรู้สึกดีๆให้กัน

----

"ไม่บอกเจหรอก กลัวเจโกรธ"หมอนั่นพูดเล่นกับผมตอนที่เราอยู่สองต่อสอง

"ไม่โกรธหรอกบอกมาเหอะว่าของใคร ถ้าจะโกรธมีเรื่องอื่นน่าโกรธกว่าอีก"ไม่พูดอะไร

"ไม่รู้ตัวใช่เปล่า..ว่าพูดอะไรออกมา เรื่องที่พูดว่า'แกมาทำไม ใครให้แกมา กลับบ้านไปเลย'เค้ารู้สึกไม่ดีกับคำพูดนี้มากๆ" (พูดแทนตัวเองว่าเค้า มันจะน่ารักไปเปล่าหว่า)

"ก็อยากให้เจรู้ไว้ว่าเป็นคนแบบนี้ ถ้ามาเห็นตอนหลังกลัวเจจะผิดหวัง"

หลังจากนั้นหมอนั้นหายตัวไปนาน 2 นาน พอกลับมาอีกทีหมอนั่นถึงพูดได้ว่า

"ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป ไม่โกรธนะ"กว่าจะพูดออกมาได้ ผมยังยืนยันนะว่าผมไม่ได้โกรธ แต่ผมก็อยากได้ยินคำพูดที่แสดงถึงความต้องการที่จะรักษาน้ำใจผมบ้างก็แค่นั้นเอง

---

"เจเป็นคนดี ดีมากด้วย ดีจนกลัวว่าจะทำให้เจผิดหวัง"

คนที่อาจจะเป็นของผมคนเดียวพูดกับเพื่อน โดยมีผมนั่งอยู่ด้วย มันก็ปลื้มอยู่หรอกนะ ที่ชมผมให้เพื่อนตัวเองฟัง แต่ผมไม่ใช่คนดีมากขนาดนั้น ผมไม่ได้เป็นคนดีมากมายถ้าเทียบกับใครต่อใคร

ผมแค่ ใจเย็นกว่าหมอนั่น แต่ขี้น้อยใจมากกว่าหมอนั้นมากมาย

ผมไม่ว่าอะไร หากคุณจะคิดว่า ผมพร่ามอะไรไร้สาระเพราะผมเป็นคนไร้สาระ--