เนื่องจากกิจกรรมที่ มาสเตอร์แชมป์ เลยว่าจะลองเล่นสักหน่อย

หลังจากที่ห่างหายมานาน

 

ยังไงลูกชิ้นกลมๆก็ฝากตัวฝากใจด้วยครับ อิอิ

ใจเอย...ใจหนอใจ
ใยเจ้า..หมองหม่นอ่อนล้า
ใจหนอ..ใจของข้า
ใยหลั่งน้ำตาเพื่อใคร

หยาดเอ๊ย..หยาดน้ำตา
ซึมซึม..ร่วงรินหลั่งใหล
หยาดหยด..ผ่านหัวใจ
ซึมเศร้าเพื่อใครคนเดียว

เบื่อตัวเองที่เป็นแบบนี้ดีใจกับเเค่หัวเอ็ม แล้วก็ต้องเสียใจเมื่อรู้ว่าไม่ใช่

ความรู้สึกแกว่งไปแกว่งมาระหว่างอยากให้รัก กับอยากให้เกลียด

อยากให้รักก็คงไม่ต้องอธิบาย ไม่ว่าใครก็คงอยากให้เป็นคนที่รัก แต่อยากให้เกลียด ก็เพื่อตัดใจ เพราะการตัดใจด้วยตัวเองมันทำยากเหลือเกิน

พยายามแล้วเพื่อจะเป็นคนดี พยายามจะเข้าใจในตัวเค้าคนนั้น แต่เหมือนยิ่งทำยิ่งไม่เข้าใจอะไรเค้าเลย

ส่วนหนึ่งที่ไม่เข้าใจก็เพราะเราหวังกับเค้ามากมายเหลือเกิน เราทุ่มใจให้เค้ามาก มากเกินกว่าที่เราเคยให้ใคร

สิ่งที่เราเคยทำได้ สิ่งที่เราเรียกว่าศักศรีดิ์ของตัวเรา มันเริ่มจะจาง..จางหายไป พร้อมกับความรู้สึกที่เรามีให้เค้าที่เพิ่ม..เพิ่มมากขึ้น

เรากลายเป็นคนงี่เง่าเอาแต่ใจ มันคงเอามาอ้างไม่ได้หรอกว่าที่เรางี่เง่าก็เพราะรัก   เพราะเรางี่เง่าเพราะตัวเราเอง

เราอยากให้เค้าเข้าใจเรา เราอยากให้เค้ารู้ว่าเรารู้สึกยังไง ทั้งๆที่เราไม่ได้ดูตัวเองเลยว่า เราเป็นใครเรามีความสำคัญแค่ไหน

จริงๆแล้วเรามันก็แค่คนที่ไม่ได้อยุ่ในใจเค้า เรามันก็แค่มารความสุขในชีวิตเค้า เราไม่ได้มีอะไรสำคัญเลยในชีวิตเค้า

อยากได้ยินคำคำนี้จริง "เกลียด" จากปากของเค้า เราคงดีขึ้น เราคงมีความสุขกับชีวิตมากขึ้น เราคงร้องให้น้อยลง